Poëzie

De tuinen

Kyrke Otto

definitie van de tuin

de tuin heeft een grens,
de tuin is een buiten
tot binnen gemaakt.

de tuin is een huis,
de tuin is van iemand
en iemand alleen.

de tuin is waar helder
de paden de bloemen
welriekend de grassen

gekortwiekt de zichtlijn
genadig en eetbaar
in rijen de planten.

de tuin is waar wildheid
tot weelde getemd werd.

orde en chaos

eerst was er de grote chaos
(die een keurig leeg perceel was)

daarna kwam de orde van de kosmos
(die een zootje was
gemaakt door vele wezens)

inversie van de tuin

de tuin is waar aarde uit niets wordt geschapen!
de tuin is oase van chaos!

nu het grote buiten
is veranderd in een grid
van aangeharkte leemte

nu de kreukloze lappen
van gras tot de einder
een landkaart gelijk zijn

moet Tuin zijn het binnenste buiten
een vluchtoord voor slakken en luizen
waar ziedende veelheid zijn plek vindt:

de kosmische groei van de klimplant dwars door het fietsenhok heen!
   één aardpeer die besluit om torenhoog te worden!
     een meer dan toevallige zaailing, die ademt
       een uit de voegen van de markt gegroeide
         appel in de aarde —

           waar alles ziedt van leven niet te overzien.

Kyrke Otto (1995) studeerde filosofie en klassieke talen en is momenteel als docente en promovenda verbonden aan de Radboud Universiteit. Gedichten, essays en besprekingen van haar hand verschenen o.a. in De Gids, Tirade, Poëziekrant en de Nederlandse Boekengids. Sinds 2023 maakt ze deel uit van de redactie van De Gids.

Meer van deze auteur

Uit:

Nummer 4/2026

Lees verder