Laten we vooral concreet zijn

Vandaag hebben we het over woorden die met ‘on’ beginnen:
onrust, onbehagen, ongeduld tijdens het ondraaglijk lang in de rij
staan, daar kunt u zich vast wel iets bij voorstellen. Ont is ook goed:

ontsteld, ontstellend, ontsteltenis. Ontnemen en ontzeggen
vinden de meeste mensen wat minder. Ontvluchten daarentegen
valt serieus te overwegen, net als onthechten. Is het nog te volgen?

Ontrafelen, ontraadselen, ontregelen, ontzenuwen. Mooie woorden.
De kracht zit ’m juist in de ontkenning, die heeft een grotere emotionele
werking dan de bevestiging. Dat heb ik ergens gelezen. Snel terug naar on:

onmacht staat hoog op de lijst, net als ongeloof. Grote woorden echter
vragen om een concreet beeld. Kijk, zo’n foto in de krant kan
onecht zijn, wat hij onthult is ronduit ontluisterend.




Een vrouw komt naast me zitten

zegt, zonder me aan te kijken, dat ze weet wat ik
zoek. Hoe kunt u dat weten, wil ik haar vragen,
maar ik hoor mezelf zeggen: op alle stations
ben ik geweest, de hele cirkellijn rond, op

afgesloten perrons binnengedrongen, sloten
verbroken, hekken geforceerd, niets, niemand,
nergens een spoor. Vraag niet hoe, zegt ze, maar
ik zie dat soort dingen, of ik nu wil of niet. Waar

bemoeit u zich mee, wil ik roepen, heeft u niks
beters te doen, maar ik hoor mezelf zwijgen: alle
verdiepingen heb ik bezocht, alle roltrappen, gangen
wachtkamers, restauraties, nergens vond ik het terug.




Schrap

Doe ik de lamp uit, een cirkel gloeit na:

  1. ring van een perfecte zonsverduistering
  2. blauwe krans van een gaspit op hoog vuur
  3. in de duinen: een bomkrater vol zwart water

Zij die niet slapen bloeien op in moeilijke tijden,
zegt de dichter. Niet slapen, check, zeurende pijnen,
check, maar opbloeien? In het duister lonkt een vrolijk
vlammende circushoepel. Volgende stap? Zet me schrap

maar hoe vaak ik ook naar de schakelaar grijp, jouw oog
blijft stralen, glanzend en rond als 4. het oculair van een
nachtkijker, 5. het petrischaaltje onder de microscoop.
Geur- en geluidloos de veelkleurige ontploffingen.

Peter Swanborn (1963) is dichter, schrijver en poëziedocent. Zijn laatst verschenen titel is de roman Onder het Luchtspoor (2022).

Meer van deze auteur