Redactioneel
1. Dynamiek en interactie
Er is in Gent een helft van een tweeling naar mij vernoemd.
Kijk, dan sta je ergens voor. Het andere kind heet Marijn,
zo heet een toekomstige ex van mij ook.
Het voegt nog meer charme aan ons toe.
Je kind naar mij vernoemen is geloven in morgen.
Een tuin aanleggen, marcheren zonder reden,
subconscious commitment to denim, allemaal
geloven in morgen. Ik geloof in morgen na het zien van
Alexander Skarsgårds ochtendroutine. Emotionele binnenwereld
gelooft in morgen, wanneer we
de pijnpunten en hoofdpijndossiers opnieuw doornemen.
Een man in zijn herfst duurt lang, maar gelooft in morgen.
Niet als een varken eten op een eerste date,
niet immuun zijn voor propaganda.
Ik praat met de wind alsof ik tegen de wind in pies.
Ik eet je brood en spreek je woord oftewel ik kwijl mezelf onder.
Ik stoptober geen enkele maand van het jaar, ik vlieg uit de bocht
van voorspelbaarheid. Dat is hoe ik deze zomer in twintig kaders krijg
met ertussen allemaal herinneringen waarin waarheid begraven ligt.
De waarheid brandt door alles heen.
De waarheid doet alles voor het thuisfront.
De waarheid in het omgespitte bed. Sinds kort
ben ik
als ik dat al was
niet meer de enige Obe
in Utrecht. Het hoe en wat moet ik nog researchen.
Tot die tijd: gekke selfies in de sportschool.
2. Eerste gedicht voor toekomstige exen
Ik mis de manier waarop ik de wereld zag voordat ik er te veel van wist.
Ik bedoel geen nieuw kinderboek.
Ik mis je enorm.
Ik zie je overal lopen, maar je bent ongevoelig voor diefstal,
je bent onhandelbaar als een kweepeer. Ik kreeg er vier van een minnaar en
aan de voorraad lijkt geen einde te komen. Het eten van kweepeer vult je mond
met kweepeer. Een deepfake met jouw gezicht zien
is jouw gezicht herinneren, omgord met het loon der zonde.
Wie zou er niet het badwater opdrinken!
Hoe vind ik je in de massa is kassa?
Je draagt een pet met opschrift.
Blasé realist.
Bad boy’s toy.
Inshallah.
Doing the least.
Balding under this cap.
Hij moet eruitzien alsof ik hem kan repareren, want ja, ik kan hem repareren
met betrouwbare, milieuvriendelijke en gemakkelijk te verwerken materialen,
totdat hij net zo lang meegaat als een gebouw.
In zijn oksel bouw ik een nest
waar we uren per dag doorbrengen met scrollen
en saaie wederopbouw.
Ik kan hem repareren, want wie ben je als je niet presteert?
Ik mis je enorm en als de liefde het niet oplost, dan het gedicht.
Petje af,
dan kus ik hem. Ik vul zijn mond met mij en mijn mond met hem.
Het is rouw en rouwvervoer,
want er is rouw en rouwvervoer. Ook het gewone leven verdient mooie taal
voor het mysterie van zijn huid en hanteerbaarheid.
De hunk is handig te dragen en vernietigt onzuivere trends als hot rodent summer
op een dag die ik vandaag wil noemen.
Verhaal
We hadden nergens om naartoe te gaan
Essay
Diefstal
Beeld
Shifting Sitting
Verhaal
De Ongetikte
Essay
Witte wieven
Verhaal
Alle water
Essay
De kunst van het veranderen
Beeld
Submerged Heritage / Verzonken Leven / Soengoe Kondre
Verhaal
Met wie spreek ik
Poëzie
Eros
Essay
Poor Little Rich Girl
Poëzie
Sterfgebed
Verhaal
Hún Houzee werd een Heil
Essay
De antwoorden
Poëzie
Bijna weg
De vrouw die Japans wilde leren
Essay
Oostersch. De soefische poëzie van J.H. Leopold
Stripverhaal