14.
irina zegt improvisatie is natuurlijk iets anders dan zomaar iets doen je arm je hand reiken uit het intiemste in het geheugen naar hier het een is aan het werk achter het ander
heteroseksualiteit staat aan de hemel
kijkt of het goed gaat

13.
hier op de tegelvloeren van deze frisse maquette
irina zegt dat ze reeksen uitprobeert opslaat weer oprakelt
hoe je beweegt door terminals incheckt
uit-

12.
je zult zeer binnenkort
door de zuchtende deuren van het openbaar vervoer
de toekomst in lopen

11.
irina zegt bewegingen zijn de vijanden van het plan
maar niet willekeurig hèhè
je breekt eindelijk met de cultus van de dankbaarheid

10.
michael begint een ritme en wat volgt zuigt zich vol
met wat erna komt
boodschappers zijn actief
op de achtergrond

9.
een wanhoopskreet is een positie
in het academisch landschap zo
dat is een mooie kans daar
werd iets bloots opgericht

8.
wat jij en ik ervaren in dit leven is niet
van belang maar je leest door je wimpers nu
ziet weer andere mogelijkheden

7.
je blijft midden op straat stilstaan
en in je borstkas begint je stem te praten
in draderige medeplichtigheid

6.
je slaapt op een matje tussen de stellingen
veldbed tussen de eigenschappen
’s nachts dwaal je door de gangen
voel je weer door een raam het debat naar je zoeken

5.
daniel wil het zichtbare anders organiseren
omdat macht steeds uit kabels wil treden
uit stenen
in de ijlste bijna-doodervaringen

4.
management van zelfintoxicatie
in afgemeten eenheden
in vergiftigd stroomgebied

3.
liedje van het tijdperk dat altijd al was aangebroken en keer op keer ten einde kwam
wat voor iedereen te snel ging
viel jou traag

2.
wat gekruist begon en later
met tentakeltjes omarmde
bevatte altijd al aflijvig
alle zangers

1.
implosie volta krach
gaan altijd al vooraf
en dit heeft ritmische
gevolgen

Maarten van der Graaff (1987) debuteerde in 2013 met de bundel Vluchtautogedichten. Daarna verschenen Dood werk (2015), de roman Wormen en engelen (2017) en Nederland in stukken (2020).

Meer van deze auteur